Plumpudding

Rivieren 2017 Dag 5 Dun sur Meuse- St. Mihiel 80km, totaal afgelegd 446 km

Gisteravond nog een paar minuten geprobeerd om naar de film over Marco Polo te kijken, maar het lukte niet echt. Sendeschluss…..

Vannacht weer uitstekend geslapen. Het was erg rustig op de berg en we waren nogal moe van de 100km fietsen. Vanochtend stonden we om 7 uur op, en na alles weer gefatsoeneerd te hebben zaten we om 8.30 aan een royaal ontbijt. Ik som even op wat er allemaal op tafel stond: een baguette, 2 chocoladebroodjes, een grote croissant, müsli en crusli, echte boter, 3 soorten zelfgemaakte jam, gekookte ham, rauwe ham, geitenkaas, camembert, sinaasappelsap, appelsap en vers fruit (mandarijnen, sinaasappels en kiwi’s). Het zal jullie niet verbazen dat we geen pap meer konden zeggen na het ontbijt.

Even na 9 uur zaten we weer op de fiets. Het eerste stuk steil bergaf en daarna weer op zoek naar de Maas. Helaas liep onze route weer over allerlei D wegen en het ergste was dat we meteen stevig moesten klimmen. 9% was de helling en alsof dat nog niet genoeg was hadden we de wind vol in de snufferd. Petra zet dan het motortje iets hoger, maar helaas bij mij gebeurde er bitter weinig, Het ontbijt was denk ik echt teveel van het goede, Het leek wel alsof er iemand aan mijn bagagedrager hing. Pudding in de benen…….

We schoten dus niet echt lekker op en de route liep over een drukke weg. Veel verkeer dus en iedere keer weer omhoog en omlaag. Toen de machine weer enigszins op gang kwam, zo rond het middaguur, waren we in Verdun aangekomen. Een mooie stad, met natuurlijk veel aandacht voor de 1ste wereldoorlog. We hadden gisteren afgesproken dat we in Verdun tussen de middag zouden eten en een terras langs de Maas was snel gevonden. Vandaag een steak met frieten en groene sla in de aanbieding. We hadden onze keus dus snel gemaakt en na 1 1/2 uur stapten we weer op de fiets. Natuurlijk hadden we ook een half litertje wijn gedronken.

Dat was heeeeel erg dom. De pudding van vanochtend werd plumpudding. Ik kwam niet meer vooruit en de accu van Petra had maar net genoeg standen om een klein beetje vaart te kunnen maken. De hele middag hebben we de benen gevoeld. Het was maar goed dat de geboekte Airbnb maar 80km verder dan het vertrekpunt was. Om 4 uur vanmiddag kwamen we in St Mihiel aan. Een stad met een mooie oude kern. We slapen in een huis uit de 18de eeuw, waarachter nog een huis uit de 16 eeuw ligt. Beiden zijn nog in originele staat. Er is binnenin niets verprutst. Ook de 16de eeuwse keuken, compleet met hardstenen open haard en hardstenen wasbak (in de vorm van een trog), zit er nog in. Onze monden vielen open van verbazing.

Weg vermoeidheid. Onze gastvrouw was ook zo aardig om samen met ons in het zonnetje 2 biertjes in de tuin te drinken en honderduit te vertellen over de stad en haar historie. Jammer dat we nog moesten douchen. Onze kamer in het 18de eeuwse deel is ca 40m2 groot. Bijzonder sfeervol. Hoge ramen, hoge plafonds, rondom kasten (helaas wit geschilderd), houtkachel en ga zo maar door. De badkamer is ook nog volledig origineel, inclusief het bad op pootjes en de oude messing kranen.

Na de copieuze maaltijden van vanochtend en vanmiddag hebben we het vanavond simpel gehouden; Stokbrood met kaas en een kop thee. Morgen ook maar een karig ontbijtje nemen. Dan kunnen we tenminste weer meters maken.

Helaas werkt de wifi niet, dus jullie zullen het vandaag zonder foto’s moeten doen. Jammer. We zullen proberen dat morgen in te halen.

Morgen fietsen we nog een kilometer of 30 langs de Maas om dan over te steken naar de Moezel, richting Nancy. Naar verluidt loopt er langs de Moezel weer een fietspad. Daar verheugen we ons alvast op. Het wordt een korte rit. Volgens de GPS (die er regelmatig naast zit) ongeveer 70km. We zullen het wel zien.

Marco Polo

Rivieren 2017. Dag 4 Charlesville- Mézières tot Dun sur Meuse 100km. Totaal afgelegd 366km

IMG_0356

Gisterenavond meldde ik al dat mijn buurvrouw om een uur of 8 de ogen op half zeven had hangen. We waren moe en hadden eigenlijk bijzonder lekker gegeten bij een klein Italiaans restaurantje in Charlesville. Ik heb de klok in ieder geval niet meer 9 uur horen slaan en de film op Netflix over Marco Polo hebben we in ieder geval niet afgekeken.

Na lekker te hebben geslapen werden we om 7 uur vanochtend wakker. Onze gastvrouw had een onbijtje klaargezet en we moesten maar doen alsof we thuis waren. Hartelijk en vriendelijk zijn de Fransen hier.

Om 9 uur zaten we weer op de fiets en om een uur of 12 hadden we de eerste 45km er al op zitten. Het weer was super. Zonnetje, 20 graden, maar wel veel tegenwind.

Petra fietste de eerste kilometers zoveel mogelijk zonder accu, om de actieradius te vergroten. Dat bleek later nog erg nuttig. We fietsten namelijk de eerste 50km langs de Maas, zoals we gewend zijn, maar toen hield het fietspad op. Eerst dachten we nog dat het een kleine omleiding of zoiets was, maar later vandaag vertelde onze huidige gastheer dat in Mouzon het geld op was om het fietspad af te maken. Toch lijkt dat niet zo moeilijk, want er loopt een oude spoorbaan door de streek die niet meer in gebruik is en gemakkelijk is om te bouwen, lijkt me zo.

IMG_0359

Wij moesten dus van de weg af en via binnenwegen (de voie verte) richting onze slaapplaats voor vannacht. Berg op en bergaf. De extra accucapaciteit kwam nu dus echt van pas, want er was ook nergens iets van een kroeg of restaurant onderweg te bekennen waar de accu opgeladen had kunnen worden.

IMG_0360

Via allerlei mooie binnenwegen kwamen we toch nog redelijk vroeg op onze huidige bnb aan. 100km op de teller en de laatste kilometer ging steil omhoog richting een oud fort, waarop het huis waar we in slapen is gebouwd. Het uitzicht is adembenemend en dat is maar goed ook, want het was een hele toer om boven te komen.

 

IMG_0357

Zoals in alle dorpen is de middenstand hier ook nagenoeg uitgestorven. Dat wil zeggen dat de supermarkt weg is en er nog maar 1 bakker over is. Van de 5 restaurants die 3 jaar geleden bestonden, is er nog maar 1 over en die was vandaag dicht. 😦

Ik ben daarom na aankomst maar weer naar beneden gefietst richting de bakker en heb wat brood en appelflappen gekocht. Petra bleef boven op de berg. Dat was echt teveel van het goede…. Jam en pindakaas uit de noodvoorraad op het brood en dat was dus het avondeten. We hebben besloten dat morgen anders te doen. Eten tussen de middag in Verdun (dat is in ieder geval een grote stad), de accu tegelijkertijd opladen en s’ avonds een broodmaaltijd. Kijken of dat bevalt.

Morgen fietsen we 80 echte kilometers heb ik Petra beloofd. Volgens alles is dat ook te doen. Helaas kunnen we pas na 18 uur onze bnb in, maar we hebben besloten om na het middageten Verdun te verkennen, zodat we in ieder geval niet te vroeg aan zullen komen. Het is een beetje zoeken en plannen. Iedere dag is ook anders. Even zoeken naar de juiste balans.

Straks weer het vervolg op Marco Polo bekijken. Een toepasselijke film. Dat was ook zo’n avonturier op weg naar China. Ideetje voor de volgende keer????

IJsvogeltjes

Rivieren 2017. Dag 3 Givet-Charleville Mezieres, 87km. Totaal afgelegd 266km.

Gisterenavond op aanraden van onze gastvrouw hebben we gegeten bij Indiaas restaurant Taj Mahal in Givet. Misschien ietsje ver om voor om te rijden, maar het is absoluut een aanrader.

Vooraf hadden we een soort worstjes met sausjes en een bolle pannenkoek met honing en nog iets anders er in dat we niet konden thuisbrengen, als hoofdgerecht had Petra kip in saus (deed denken aan kip madras) en ik had schapenvlees (nee, geen zwart schaap) met een lekker zacht sausje. Daarbij kregen we wilde rijst. Als toetje nog zelfgemaakt sorbetijs. Niet bepaald functioneel eten dus en erg lekker……

We lagen er weer vroeg in en hebben puik geslapen in het ronde bed. Na het ochtendritueel en een echt frans ontbijtje (geroosterd brood met 2 soorten jam en komijnenkaas) en yoga thee (ja echt, die bestaat), zaten we al weer om 9 uur op de fiets. Het was koud (ca 7 graden) en we hadden voor de verandering wind tegen. Helaas vergiste ik me vlak na vertrek in de route, waardoor we op een bospad terecht kwamen. Zo’n kilometer of 2, maar de chef was er niet blij mee 😦 .

IMG_0353

Verder ging het langs kleine en vaak uitgestorven dorpen, waar de tijd heeft stilgestaan. De natuur is overweldigend. We hebben vandaag bijvoorbeeld een paar felblauwe ijsvogeltjes gezien. De Maas is hier ook veel ruiger dan in Belgie, met heel veel vertakkingen via welke sluisjes lopen. In Revin hebben we in de lokale kroeg koffie gedronken, Het is tevens het adres voor visspullen, brood, jachtdingetjes en verder kun je er ook nog tweedehands messen en horloges kopen. En dat op een paar vierkante meter. Oh ja, we mochten er ook nog de accu opladen.

Die hield het als gevolg van de stevige tegenwind overigens niet de hele 87km vol. De laatste 10 km moest Petra op spierkracht vooruit, hetgeen eigenlijk ook prima lukte.

In Frankrijk wordt vandaag het einde van WOII herdacht. Is ook de meest logische datum gezien de capitulatie van Duitsland. Een feestdag dus. Alle kleinere winkels zijn dicht. De grotere supermarkten waren tot 12 uur open. We waren nog net op tijd in een Carrefour om onze lunch (stokbrood met kaas en ham) te scoren. welke we overigens ook in de multi culti kroeg in Revin mochten opeten. Service van de zaak, aangezien ze zelf geen eten serveerden.

IMG_0354

Ons einddoel voor vandaag, Charlesville Mézières, is de hoofdstad van de regio. Er wonen 55.000 mensen, hetgeen voor deze streek een grote stad betekent. Onze gastvrouw Brigitte (we zitten in een woonhuis aan de Maas) was zo aardig om ons in haar auto een rondleiding door de stad te geven, nadat we eerst een stuk van haar eigen gebakken taart mochten proeven. Eigenlijk zijn het overigens twee steden, die vanaf eind 18e, begin 19e eeuw tot bloei kwamen. Er staan hier mooie herenhuizen en de markt is absoluut bijzonder fraai. Die zou in een Italiaanse stad niet hebben misstaan.

IMG_0355

Over Italiaan gesproken: vanavond hebben we een heerlijke pizza gegeten in een van de winkelstraten van de stad. Roseetje erbij en dan ben je blij als je, zoals ik nu, weer op bed ligt. De inspanningen laten zich gelden en met de juiste eiwitten en drank is het dan snel afgelopen met het voornemen om op Netflix een filmpje te kijken. Bij mijn buurvrouw vallen de luiken ook al bijna dicht, ware het niet dat ze mijn input voor de blog nog wil lezen.

Het wordt weer een lange nacht……… Bonne nuit.

In hogere sferen

Rivieren 2017. Dag 2 Huy-Givet (Frankrijk) 90 km

Gisterenavond hebben we op de markt in Huy gegeten. Het was er erg druk en we konden pas om 20.30 terecht. In een Ierse pub annex restaurant. O’ Malley’s geheten. Hoe kan het ook anders…

We namen beiden garnalen. Petra met salade (koolhydratenarm 🙂 ) en ik met pasta. De portie van Petra was heeeeel erg klein (zeker voor een groot meisje) en mijn garnalen dreven samen met de tagliatelle in een niet zo goed gelukte kreeftensaus. Jammer maar helaas.

We waren dan ook om 21.30 weer terug in ons appartementje en zijn direct gaan slapen. Na een goed nachtrust stonden we vanochtend om 7 uur op. Gedoucht, ontbijtje gemaakt, thee gezet, tassen ingepakt en om 9 uur weer op de fiets.

De hemel was grijs, maar regen van betekenis hebben we niet gehad. Wel was het redelijk koud. Een graad of 14. Het grootste deel van de dag hadden we weer wind mee, dus de 90km die we hebben gefietst, voelden gemakkelijk. Ook mijn zitvlak heeft zich snel aangepast aan het harde zadel en zelfs Petra merkte weinig van de zadelpijn. Zij heeft wel een schapenvacht om het zadel. Schijnt te helpen. De wielerbroek heeft afgegeven, zodat we het nu hebben over het zwarte schaap.

Onderweg kwamen we na een kilometer of 10 langs een rommelmarkt. We konden het niet laten en draaiden om. Verder onderweg kwamen we ook nog een gratis antieke houten kapstok van 1 bij 2 meter tegen. Normaal zou ik die zeker meegenomen hebben, maar om die nu nog dik duizend kilometer mee te sjouwen op de fiets…….. Met pijn in het hart ging de tocht dus weer verder.

IMG_0349

Verder veel mensen die les krijgen in het beklimmen van de rotsen. Op de foto misschien niet goed zichtbaar (effe zoomen), maar we zijn een paar keer blijven stilstaan om er naar te kijken.

IMG_0352

De hele dag hebben we langs de Maas gefietst. Via Huy naar Namur, Dinant en vervolgens Givet. We zitten nu een kilometer of 4 in Frankrijk, maar fietsen nog wel een tijdje langs de Maas. Ben benieuwd of de fietspaden even goed zijn als in Belgie. Vorig jaar ben ik vanuit Givet weg van de Maas richting Reims gefietst. Alles is vanaf morgen ook voor mij nieuw, dus (voor het eerst) de GPS aan.

Toen we vanmiddag een kop soep zaten te eten, kregen we een sms’ je van onze gastvrouw. Ze gingen onverwacht weg en komen pas om 19 uur vanavond weer terug. De sleutel zou ze in een enveloppe aan de deur hangen. We waren benieuwd of dat goed zou gaan, maar bij aankomst hing er inderdaad keurig een enveloppe met de sleutel. Het vertrouwen in de mensheid is hier nog groot.

IMG_0348

Onze fietsen staan vannacht veilig en droog binnen. Dat is wel zo prettig. Wij hebben de beschikking over een royale kamer met een rond bed. Om ons heen staan Boeddha spulletjes. Het is een yoga centrum. Maurice zal nu wel opveren en ook wij vinden het prettig. Het ruikt hier erg oosters. Patioullie denk ik. We vermoeden dat we vannacht wel in hogere sferen zullen verkeren……..

IMG_0350

Straks nog ergens een restaurantje zoeken. Givet is niet groot, dus het is de vraag of er iets is. Anders wordt het droog brood van gisteren. Met jam of pindakaas. Als we erg veel honger hebben kunnen we ook de noodvoorraad aanspreken. Daar zit onder andere nog een blikje tonijn in. Functionele voeding noem ik dat.

Morgen een iets kortere route. Ik schat ongeveer 80 km.

Namaste mudra!!

Super start

IMG_0345Rivieren 2017. Dag 1, Sittard-Huy 91km

Na vorig jaar enthousiast met mooie reisverhalen thuis te zijn gekomen, had Petra zoiets van: dat wil ik ook wel eens proberen, maar dan zonder bergjes en een stuk korter dan de 2.400km naar Santiago. Maximaal 3 weken fietsen ook en liefst dicht bij huis (voor het geval er iets met de kinders of familie is).

We hebben toen afgesproken dat ik een route zou uitzetten die aan die criteria voldeed. Eerst heb ik gezocht naar bestaande lange afstandsfietsroutes (mooi scrabble woord), maar eigenlijk was er niets bij waar ik echt warm voor liep. Dan zelf maar iets fabrieken. Ik vond de route langs de Maas (Ravel 1 en 2 in België) erg mooi. Het eerste stuk tot Luik en daarna vanaf Huy tot de Franse grens is echt genieten.

Ik ben toen gaan zoeken naar een aansluitende route richting Frankrijk en Duitsland. Die vond ik door de V52, een deel van de route Parijs-Praag, bij Bar le Duc in Frankrijk aan te laten sluiten op de onze route. De V52 loopt vanaf de Maas naar de Moezel tot Nancy en dan via een kanaal tot net boven Strassbourg. Volgens gaat het vandaar naar de Rheinradweg tot in Nederland. Dan in Arnhem weer oversteken naar de Maas en vervolgens naar huis. Klaar is Kees, in ca 1.350 km.

Vlak, mooi en heel goed te doen in 3 weken, lijkt me zo. Met voldoende voorzieningen ook om de e-bike van Petra onderweg bij te kunnen laden. Ook nooit echt ver van huis en je hoeft er niet voor in de trein of het vliegtuig. Starten vanuit Sittard of waar je je dan ook aan de route bevindt. In de winter van 2016/2017 heb ik nog wat geprutst aan de weg en uiteindelijk zijn we dus vandaag vertrokken.

Het eerste deel is bekende kost. Vorige week en vorig jaar fietste ik immers ook als eerste langs de Maas. Vandaag hebben we dan ook zonder navigatie 91km gefietst en ook, met de ervaring van de tocht naar Parijs nog vers in het geheugen, veeeeel mooier door enkele simpele aanpassingen. Dus niet meer de bestaande Santiago route door Luik, maar over de Ravel1 blijven fietsen. Gewoon een kwestie van de uitstekend aangegeven bordjes volgen. Iets om, maar veel relaxter.

IMG_0346

We vertrokken vanochtend, uitgezwaaid door Maud en Mauro om 9.15 in Sittard met zon en wind mee. Super fietsweer dus. Het schoot dan ook enorm goed op. Om 10.20 zaten we al op een terras in Maastricht waar de accu van de fiets van Petra bijgeladen mocht worden. Maar goed ook, want bij aankomst in Huy was ie volledig leeg. Onderweg nog een paar keer een iets langere pauze gepakt, zodat we uiteindelijk om 15 uur in Huy waren. Gezien de effectieve fietstijd een gemiddelde van ca 22 km. Top😎

Petra heeft zich prima gehouden. Buiten wat kleine pijntjes, die er nou eenmaal bij horen, ging het ook voor haar vlotjes. Wel moe natuurlijk, maar geen problemen met de fiets ook, dus wat wil je nog meer. Gisteren keek ze nog tegen de eerste dag op, nu weet ze dat ze het kan en wat ze kan verwachten.

IMG_0347

Onze Airbnb is nieuw, goed verzorgd (er lagen koude biertjes in de koelkast) en Huy is een leuk stadje met prima terrasjes. Straks gaan we de restaurants proberen. Ben benieuwd, maar keuze is er in ieder geval genoeg.

Morgen tot in Givet. Dat is net Frankrijk. Daarna zien we wel weer verder. Even kijken of de geplande afstanden niet toch te groot zijn. Anders passen we de overnachtingsplaatsen aan. Gaat prima en soepel met Airbnb. Hopelijk blijft ook dat zo tot het eind.

A demain.

Paris

Dag 7 Louvres-Parijs 47km

Vandaag al weer de laatste dag van onze trip. Ik zag dat mijn blog van gisteren niet geplaatst is, vandaar dat ik het zojuist nog een keer heb geprobeerd. Achterhaalde informatie dus, maar toch wel leuk om nog te lezen denk ik….

De route was gisteren een beetje teleurstellend. Weinig hoogtepunten, behoudens het kasteel van Pierrefonds.

Het kasteel vanuit het park

Hier had ik een lekke band, maar door de speciale vloeistof die in de binnenband zit, vulde deze het gaatje zich tijdens het oppompen op en kon ik even later weer met volle belasting verder fietsen.

Verder ging het steeds meer en steiler omhoog en omlaag. Niek heeft zich vandaag prima hersteld en op gegeven moment vond hij het nodig mij bergop in te halen….

Verder fietsten we door steeds groter wordende plaatsen. Door een gebied ook waar veel allochtone mensen wonen. Opletten voor het verkeer op de doorgaande wegen en voor spelende kinderen in de woonwijken. Daar werden we ook aangenaam verrast door twee voetballende jongens van een jaar of 10 die ons ‘Bonjour et bon courage’ wensten. Leuk en hartverwarmend.

We hebben de nacht doorgebracht in een voorstad van Parijs, Louvres, waar we te gast waren bij Andrew. Nu was het een koude dag met temperaturen rond de 12 graden, dus toen we rond een uur of 5 aankwamen bij ons adresje voor de laatste nacht, was het wel een teleurstelling dat Andrew, een Engelsman die geboren is in Kameroen,  meldde dat zijn auto kapot was en dat hij vast stond in het Parijse verkeer. Het ging nog zeker 1 uur duren. Desgevraagd gaf hij aan dat op de grote doorgaande weg wel een Tabac was, waar je waarschijnlijk ook een kop koffie kon krijgen. Ook moest er ergens een fish and chips zaakje zitten, maar beide hebben we niet gevonden.

Om toch een beetje warm te blijven zijn we ieder afwisselend om het kwartier de lokale supermarkt binnengegaan en hebben allerlei etenswaren voor de volgende dag gekocht; Niek kwam naar buiten met ham en vervolgens ging ik binnen pinda’s kopen, waarna Niek weer Pringels ging halen en zo voorts. Op die manier hebben we een uur overbrugd en gingen we weer na het huis van Andrew. Aangekomen moest eerst nog de kamer in orde gemaakt worden. Hij had dit voor onze aankomst allemaal willen doen, maar dat was dus niet meer gelukt door de autopech.

Als troost kregen we vervolgens een warme maaltijd aangeboden. Zelfgemaakte groenteschotel met Afrikaanse kruiden, pasta en spicy hamburgers. Toe weer een grote kop koffie. Het smaakte uitstekend en na nog een uurtje of wat nagekletst te hebben met onze gastheer (dit keer ging het over de wereldpolitiek, Trump en Korea, ik bespaar jullie de details),  gingen we om 10 uur slapen. Het bed was wat aan de kleine kant voor twee grote jongens, dus werd de aangrenzende werkkamer omgetoverd tot een extra slaapkamer (gewoon een matras op de grond, onze eigen slaapzak er op en snurken maar). Een prima gastheer dus. S’ochtends om 7.30 opgestaan en om 8.30 zaten we al weer op de fiets voor onze laatste kilometers.

Het eerste stuk fietsen was niet echt geweldig; de route liep veelal via zogenaamde D wegen. Niet al te druk, maar toch relatief veel verkeer. Nagenoeg geen fietspaden. Opletten geblazen dus, hoewel de Fransen echt goed rekening houden met de fietsers. Ze nemen doorgaans veel ruimte als ze je inhalen en blijven, als het te gevaarlijk wordt, zelfs een heel stuk achter je rijden. Op de bus na in het dorpje Thieux. De jonge buschauffeur met indrukwekkende sportschoolarmen sneed me bij een inhaalmanoeuvre zodanig, dat ik vol in de remmen moest om niet tussen de hoge stoeprand en de bus geklemd te worden. Toen de bus een paar honderd meter verder stopte, heb ik hem door het openstaande zijraam verbaal bedankt voor zijn roekeloos gedrag. Niet dat het veel indruk maakte, hij keek gewoon de andere kant op. Misschien werd dat ook wel veroorzaakt door mijn inmiddels woeste baard (eigen beleving) en welriekende t-shirt. Ik vermoed dat dit laatste toch nog wel de meeste indruk heeft gemaakt 🙂

Volgens de navigatie ligt Louvres nog maar 23 km vanaf het hart van Parijs, maar wij moesten nog 55 kilometer fietsen om de ‘echte’ route af te leggen. Dus ging het weer een stuk terug tot aan het punt waar we de dag voordien de route verlaten hadden. Na een kilometer of 25 bereikten we het fietspad dat langs het kanaal de L’Ourcq ligt. Circa 20 kilometer langs het kanaal tot aan de stadsgrens van Parijs. Mooi aangelegd door bossen en parken. Heerlijk rustig. Af en toe een wandelaar, maar verder met de wind in de rug zoeven naar Parijs. Dat was een mooi stukje ter afsluiting…

20090823152558-img_04681

In Parijs aangekomen hadden we weliswaar geen fanfare en slingers verwacht, maar toch wel minimaal een bord dat de stadsgrens aankondigde om als tastbaar bewijs naar het thuisfront te kunnen sturen.

Aangezien we hadden afgesproken dat Maud en Mauro ons zouden ophalen in de buurt van het Gare du Nord, hebben we dus ook geen foto’s van de Eiffeltoren of dergelijke. Wel stond er bij een treinterminal een grote zwarte container die zijn afkomst niet verloochende. Daar hebben we maar een foto van gemaakt.

Foto PArijs

Wat later op de dag haalden Maud en Mauro ons op en samen reden we in een uur of 4 terug naar Nederland, weer een mooie fietstocht en een bijzondere belevenis (voor zowel vader als zoon) rijker. Daar zijn we het beiden over eens. Niek heeft zijn eigen grenzen stevig verlegd. Van kampioen 100 meter bankzitten tot een 90km+ per dag fietser over steeds hoger wordende heuveltjes. Chapeau miene zoon. Ik ben trots op je!!!

Landloper

Dag 6 Ressons le Long- Louvres (91km)

La chambre rose.

Ook het eten van gisterenavond was een ware traktatie. Vooraf een aperitief van hazelnoot/appel likeur met cider, geserveerd met geroosterd stokbrood waarover franse kaas (sterk van smaak) was gesmolten, als voorgerecht pompoensoep met veeeeel knoflook en als hoofdgerecht de calamaris op z’n Frans (met verse groenten gekookt), rijst met peterselie en uiteraard rode wijn. Als toetje was er zelf gebakken abrikozentaart. En nog koffie toe. Pffffff het leven is zwaar.

De rest van de avond hebben we gezellig over van alles en nog wat zitten kletsen met Bertrand en Sabine. De huidige politieke situatie houdt de Fransen erg bezig.  Met name de ruk naar rechts en de mogelijke gevolgen voor de bestuurbaarheid van het land, zijn steeds terugkerende thema’s.

Uiteraard ook gesproken over het belang van het toerisme voor de regio en de bijzondere opvattingen van onze gastheren daarover; hun chambre d’hotes is verreweg de mooiste en meest luxueuze die we bezocht hebben. De eigenaren vonden het normaal dat wij van alle vertrekken in huis (behalve hun slaapkamer natuurlijk), gebruik maakten. Dus ook hun woonkamer en keuken. Doe alsof je thuis bent. Nu heb ik bij vertrek in Sittard met Niek afgesproken dat ik m’n baard laat staan. Zelf vind ik dat ik er langzaam als een landloper uit begin te zien, maar voor Sabine en Bertrand was dat geen punt. Een typisch voorbeeld van royaal vertrouwen in de mensheid, als je het mij vraagt……

Enfin, met al die eiwitten in de maag lagen we er al weer vroeg in en hebben geslapen als een roos. Vanochtend vroeg opgestaan om de uitrusting nog even te controleren en alles weer in te pakken. Een verfrissende douche en daarna de derrière (ja, hij is er nog en speelt weer op ;( ) nog even met wat zalf verzorgen completeert steevast het ochtendritueel. Het douchen en inpakken kost steeds meer dan een drie kwartier, zodat we pas om half 9 aan het ontbijt konden plaatsnemen. Twee gebakken verse eitjes van eigen kippen (volgens de vrouw des huizes leggen de kippen iedere dag 5 eieren en worden ze gevoerd met fijngestampte mais), zelf gemaakte rabarber- en frambozenmarmelade, dus we kunnen er weer tegen vandaag 🙂 . De jacuzzi slaan we over, want we moeten nog zo ver, helaas. Die is voor de volgende keer 🙂

Cerveuil

Dag 5 Sittard-Parijs Marle-Ressons le Long (88km)

Gisterenavond in Marle hebben we uitgebreid gegeten met de eigenaar van de Airbnb. Vooraf rauwe groenten en als hoofdgerecht aardappelpuree met gegratineerde haricot verts en vlees, dat we niet konden thuisbrengen. Chevreuil werd het genoemd.

Ik kende het woord niet, dus door de heer des huizes werd uitgelegd dat je mannetjes en vrouwtjes had en grote en kleine. Hij maakte een wijds gebaar langs het lichaam, waaruit ik concludeerde dat het een vliegend iets moest zijn. Maar de smaak deed denken aan wild, dus Niek en ik bleven doorvragen.

Op gegeven moment heeft een van de oppaskinderen die ook mee-aten zijn moeder gebeld en die kende het engelse woord: ‘ deer’. Aaaahh. Een ree dus. Of een vliegend hert, maar nee de wijd gespreide armen verbeeldden de hoorns van het diertje. We hebben er vervolgens smakelijk om gelachen. Het bleek dat het dier geschoten was door de vader van de oppaskinderen die een aantal bossen in eigendom heeft.

Na het ree kregen we nog een zelfgemaakt dessert en uiteraard franse kaas toe, Als afsluiting een kop koffie en toen konden we geen boe of bah meer zeggen. Dat kwam uiteraard ook de goede franse wijn die tijdens het eten werd geserveerd 🙂

Ontzettend lieve mensen, maar het is ontluisterend hoe het platteland van FRankrijk langzaam leegloopt. We hebben na het avondeten nog een korte wandeling door het mooie dorp gemaakt. De huizen zijn veelal oud en erg charmant, maar de helft of meer staat te koop en zeker een kwart staat leeg. Winkeltjes in de dorpen zijn er nauwelijks meer. Wel grote supermarkten aan de rand van de bebouwing, maar het karakter van de plaatsjes veranderd er door. Werk is er volgens mededeling alleen nog in de grote steden dus de kinderen trekken vaak weg. Aangezien de opleidingen goed zijn gaan velen nar het buitenland. Duitsland of Canada (vanwege de taal). Zo ook de kinderen van onze gastheren.

Na alles weer ingepakt te hebben vertrokken we rond 9.30 uur richting Ressons les Long, onze volgende halte. Het was een pittig dagje bergje op en bergje af met rond een uur of 4 een stevige hagelbui. Dat hoort er bij. Even goed afzien en vervolgens weer vrolijk verder. We kwamen pas rond 17.30 op ons nieuwe adres aan. Een werkelijk schitterende oude hoeve, waar we van de complete ruimte gebruik mogen maken. Samen met de eigenaren. We kregen bij aankomst een biertje aangeboden en na een warme douche waren we vervolgens weer zo goed als nieuw.

Heeeel erg benieuwd naar het avondeten. We krijgen alvast medegedeeld dat het calamaris zal worden. Gelukkig hoeven we naar de betekenis van dat woord niet te raden…..

Franse gewoontes

Dag 4 Sittard- Parijs Aublais-Marle (82km)

Ook vanochtend hebben we van een uitstekend ontbijt mogen genieten. Chocoladebroodjes, croissants, 2 stokbroden, gewoon brood, jonge kaas, camembert, rauwe ham, gekookte ham, worst, 2 soorten jam, honing en pasta……….pfff

IMG_1136

We hadden de jus en de koffie en de thee nodig om dat allemaal naar beneden te spoelen. Overigens was het maar goed dat het ontbijt zo uitgebreid was, want we hebben onderweg letterlijk 0 bakkers of supermarkten gezien. 82km door de bossen en langs velden en weiden, met maar af en toe een klein dorpje. Idyllisch was het zeker. Ik vraag me af waar de mensen hier hun boodschappen doen of waar de kinderen naar school gaan. Je ziet nagenoeg niets van voorzieningen.

Na een kilometer of 10 werden we ingehaald door een andere Nederlandse fietser (Taco uit Amersfoort) die ons vergezelde tot in Marle. Hij hoopt donderdag in Parijs aan te komen. Gezellig met z’n drieën fietsen. We hebben de bananen, wafels (gisteren ongeveer 1 kilo gekocht 🙂 ) en het brood dat Taco had, gedeeld. Verder hebben we diverse wetenswaardigheden over de techniek van fietsspullen gedeeld.

IMG_1137

Vandaag ook reden we Frankrijk binnen. Zo ongeveer op de helft van de door ons af te leggen afstand. Het weer was overigens in tegenstelling tot hetgeen was gemeld prima. Weliswaar fris (vanochtend een graad of 8), maar het is de hele dag droog gebleven. Tegen de middag werd het met een waterig zonnetje nog zelfs 15 graden.

In Jeantes hielden we bij een kerkje even halt, toen de burgemeester van het dorp spontaan stopte en ons vertelde dat zich in het kerkje muurschilderingen van Charles Eijck bevonden. De deur van de kerk werd voor ons geopend en we konden de in 1962 aangebrachte werken bewonderen. Nu ben ik opgegroeid met Charles Eijck. Niet alleen is hij een plaatsgenoot, maar wij woonden een jaartje of 10 naast zijn zus, die het hele huis met zijn werk vol had hangen. Toevallige en bijzondere ontmoetingen, zullen we maar zeggen.

IMG_1138

Niek had gelukkig een veeeeeeeeel betere dag dan gisteren. Hij heeft het hele stuk zonder problemen gefietst, ondanks de toch af en toe pittige heuveltjes waar we tegen op moesten.

We zijn nu in een Airbnb in Marle. Ontzettend aardige mensen. Wij zijn hun eerste gasten en kregen meteen een gratis ontbijt aangeboden. Bij aankomst kregen we een koud biertje. Lekker na zo’n dagje doortrappen.

Straks kunnen we ook met hen mee-eten voor een zacht prijsje. Ik vermoed dat het lekker gaat worden. Het ruikt hier in huis in ieder geval heel erg goed, maar het is nu pas 18.30 uur, dus we zullen nog wel even moeten wachten voordat de deksel van de pan gaat. ;( Daarentegen verwacht ik ook wel weer een glaasje wijn aan tafel 🙂
Franse gewoontes.

De kamer is top verzorgd. Het bed voelt uitnodigend, dus het zal wel een korte avond worden. Alles bij elkaar moeten we nog een 190km fietsen. In theorie is dat gezien de beperkte hoogteverschillen in 2 dagen te doen. Dan gooien we wel het programma van Maud en Mauro in de war. Zoals het er nu op lijkt zullen we in ieder geval vrijdag in Parijs aankomen. IJs en weder dienende……….

Chocovlokken

Dag 3 Sittard-Parijs (82km)

Na het schrijven van de blok gisterenavond, ben ik direct gaan slapen, Niek lag inmiddels al op de zit-slaapbank. Hij had de meeste plaats in genomen. Dat krijg je als twee van die bovengemiddeld lange mensen zo’n kleine slaapplek moeten delen. Ik ben er maar stil naast gaan liggen en beiden hebben we eigenlijk verrassend goed geslapen. Rond een uur of half 8 werden we wakker.

Het ontbijt heb ik overgeslagen. Niek heeft de chocovlokken gegeten. Het zou kunnen zijn dat het daaraan lag dat hij de eerste paar uur niet vooruit kwam. Misschien zaten ook de kilometers van gisteren nog in de benen……

Het weer was nochtans geweldig. We vertrokken met een strak blauwe lucht en een fris tegenwindje, maar rond de middag was het kwik opgelopen tot 20 graden. Beenwarmers en jasjes uit. Niek is enigszins verbrand door de zon.

De eerste 50 kilometer volgden we nog de Maas. Mooie stukjes natuur en over het algemeen zeer goede fietspaden. Onderweg kwamen we nog een pipowagen met pony en twee Nederlanders tegen. Dat is nog eens avonturen. Helaas ben ik vergeten foto’s te maken.

De lunch bestond uit opgebakken brood (leve het campinggasstel) van gisteren want we hebben onderweg geen warme bakker meer kunnen vinden. Smaakte ook nog wel.
071160F0-7875-4D16-8B58-FB66E4D6149C-10379-00000E014D9E6304
Vervolgens reden we de Ravel richting Mariembourg op. Een lange afstandsfietspad. Ontzettend goed aangelegd. Veilig ook, We schoten na de eerste klim aardig op. Om een uur of 3 bereikten we Mariembourg, waar we bij de lokale Spar nog inkopen gingen doen. Daar waren we ook getuige van de aanhouding van een winkeldief. Er werd wat geduwd en getrokken en vooral veel geschreeuwd. Sensatie. Tis wa…..

De laatste kilometers tot onze allercharmantste Chamber d’hotes waren voor Niek weer een marteling. Het ging zoals alle dagen bergop, hoewel de stijgingspercentages wel meevielen. Weer de chcovlokken denk ik.

85217E3A-744D-4620-89E1-718BE7BD5F4A-10379-00000E00F52B3C1B

Vanavond hadden we pech. Ik had bij het boeken van de kamer gezien dat er ook eten voor de gasten wordt gemaakt, maar helaas. De dochter des huizes moest met spoed naar het ziekenhuis en dus was er geen avondeten. Bezorgen laten is hier helaas niet mogelijk. We zitten echt in the middle of nowhere. In de omgeving is weliswaar een restaurant, maar dat ligt op 7 km afstand. Daar krijg ik m’n zoon niet meer warm voor. Dan maart de broodjes die we bij de Spar hadden gescoord, gesmeerd met tonijn (uit de noodvoorraad) en pindakaas. Morgen weer 300 gram vlees p.p hoop ik……